y = f (x)    y = f (2a - x)

    ( patrz przekształcenie nr 2, S_x=0 )

Zatem na mocy definicji 8  
Wniosek 3

                  y = f (x) 2b - y = f (x)

        ( patrz przekształcenie nr 3, S_y=0)

               y = f (x) 2b-y = f (2a-x)

(patrz przekształcenie nr 4,

Zatem na mocy definicji 8   
Wniosek 5

             y = f (x) . y = f (x)

Zatem na mocy definicji 7  
Wniosek 6

            y = f (x) y = f ( . x)

y = | f (x)| =

Wniosek 7
1^o

(przekształcamy tożsamościowo tylko część wykresu w pierwszej i drugiej ćwiartce płaszczyzny układu współrzędnych)

2^o

(przekształcamy przez symetrię względem osi OX część wykresu leżącą w trzeciej i czwartej ćwiartce płaszczyzny układu współrzędnych)
Otrzymany wskutek przekształcenia wykres jest sumą wykresów 1^o i 2^o

Zapis symboliczny, używany w dalszej części tego zbioru:

y = f (x)

y = f ( |x|) =

(przekształcamy tożsamościowo tylko część wykresu w pierwszej i czwartej ćwiartce płaszczyzny układu współrzędnych)

2^o

(przekształcamy przez symetrię względem osi OY część wykresu leżącą w pierwszej i czwartej ćwiartce płaszczyzny układu współrzędnych) Otrzymany wskutek przekształcenia wykres jest sumą wykresów 1^o i 2^o

Zapis symboliczny, używany w dalszej części tego zbioru:

y = f (x) y = f ( |x| )